รัก.. แล้ทำไง ?

ข้อคิดวันนี้.....รัก... แล้ทำไง ? 

ฝึกใจ             รักใคร            ให้ได้ก่อน

อย่าวิงวอน      คนอื่น            มาหลงไหล

ไม่หวังเขา       เราทำดี           มีอภัย

เกื้อกูลไป        แล้วทำจิต        คิดดีดี

รักใคร            รักเขา            เท่ากล่าวนี้

ไม่หวังที่          ให้เขามา        พาจู๋จี๋

รักแท้               ให้อิสระ            เอื้อสิ่งดี

ไม่หน่วงมี        รึงรัด                ผูกมัดกัน

*******Meeesatidee

รัก กับ หลง

ข้อคิดวันนี้.....รัก  กับ  หลง

รู้รัก               รักให้รู้           ดูว่ารัก

ให้ประจักษ์      ใจจิต             คิดไฉน

รักหรือหลง     แยกให้ออก      บอกจากใจ

รักคือ”ให้”      ใกล้เมตตา      พาเยือกเย็น

รักเป็นหลง     ดูรู้จิต             ติดยึดมั่น

ยากแบ่งปัน     ร้อนจิต           มิตรเคืองเข็ญ

รักเกื้อดี         รักให้นี้           ดีรักเป็น         

หลงลำเค็ญ      หยุดยั้งคิด      จิตทรุดโทรม

         *******Meeesatidee

ธรรมดา ๆ ที่ใจได้ผลแล้ว

ธรรมดา ๆ  ที่ใจได้ผลแล้ว  .....

1.  ใจอ่อนโยน

2. ใจมีเมตตา โชยออกมาภายในหัวใจจริง ๆ

3.  ใจเบาๆ สบายใจ  และมีความสุขอยู่ภายใน

4.  สงบเยือกเย็น ทั้ง ๆ ที่อยู่ในท่ามกลางอึกกะทึกใด ๆ ก็ตาม

5.  ปัญหาสารพัดรุมเร้า  ใจของเราก็ยังสงบเยือกเย็น แบบ"ธรรมดาๆ"

     ไม่อยากเถียง  แต่ขอหยุดและ สงบเย็น  มากกว่าที่จะพูดๆๆๆฯลฯ เพื่อให้ “สะใจ” ตนหรือเขา

     ทั้งหมดนี้ จะเกิดขึ้นเองเมื่อ จิตของเราได้ มี เป็น จริง

    ดังนั้น เราต้องตรึกนึกน้อมใจอยู่กับ"กายและใจ"ของเราเสมอๆ จนเป็น"อาจิณ"ปัจจุบัน เป็นส่วนหนึ่ง   (ส่วน   ใหญ่ของชีวิตประจำวัน นั่นเอง  วาง"ตัวความรู้"ที่เกิดจาก"ความคิด" เอาไว้ก่อนแล้วให้เปลี่ยนมาเป็น..เอา"ความรู้สึก"เป็นสรณะทุกการ  เคลื่อนไหวของกายและจิต ให้อยู่ปัจจุบันมากที่สุด

   ในที่สุด.....ใจของเราจะเป็น..."ธรรมดาๆๆๆ"

สำรวมจิต...คิดพูดทำ

ศีลต่างพร้อย  น้อยนิด      พินิจด้วย

จิตจะซวย     ซ้ำซ้อน        ก้อนมหา

ซ่อนน้อยนิด  คิดตื้นไป      ใช่ธรรมดา

ช่างมันนา      ด้วยนึกว่า    ไม่เป็นไร

ยิ่งวาจา        ปกปิด           จิตทำอยู่

วันหนึ่งรู้       มันใหญ่มาก   ยากผลักไส

จิตวิบาก     ยากภาวนา   พาขุ่นใจ

พึงฝากให้     สำรวมจิต    คิดวาจา

รู้ปัจจุบัน...ทันคิดปรุง

สำนึกดี        มีไว้            ให้ใจรู้

ใจตามดู       ภาวะเกิด      ภายในหนา

รู้เท่าทัน       รู้คลื่อนไหว    มากเวลา

ปัจจุบันมา   อยู่กับจิต      รู้คิดปรุง

อ่านหนังสือสื่อถึง...จิต

อ่านความ   ตามภาษา   ไม่พาคิด

อ่านดูจิต   ปรุงอยู่         รู้เถิดหนา

พองพอง   ฟุบอยู่         ดูเข้ามา

รู้เวลา      ปัจจุบัน        ทันตามปรุง

แนะ...ฝึกสติ

กายขยับเขยื้อน   เคลื่อนไป  ให้ใจรู้

ใจระลึกดู            อาการจิต   ความคิดหนอ

เพียงรู้               อยู่กายใจ   แค่นั้นพอ

สติก่อ               เกิดอยู่        คู่ชีวิน ...."