ไม่อยากรู้ ...แค่ "รับรู้"

ข้อคิดวันนี้....15-01-55

##ไม่ต้อง    "อยากรู้"ทุกเรื่อง          ที่รับรู้

หลายเรื่องดู  ไร้สาระ                      ผละหน่ายหนี

รับรู้         แล้วควร "รู้"            แต่ดีดี

เพราะเรามี   จิตซับ                รับทุก"กรรม"

      ยามรู้เห็น       ได้ยินฟัง              วางเอาไว้

ฝึกทำใจ               ไม่คลุกตาม         ยามขบขัน

มีเกลียดโกรธ        ฟุ้งซ่าน               รำคาญพลัน

วางใจนั้น              ได้เป็น                พบเย็น"ใน"

                               #####

ข้อคิด...วันเด็ก

#อินเตอร์เนต       เฟสบุ๊ค       ยุคเด็กใหม่

รีบกด like           คุยดี           BB ถือ

ไอโฟนเก่ง           แชตเฟื่อง    เรื่องเล่าลือ

เป็นฝีมือ             เด็กไทย        like I T (ไลต์ ไอ ที )

วันเวลา          หมดไป      ใคร่ครวญครวญคิด

ดูแลมิตร        มีน้ำใจ       ได้สุขศรี

หมั่นฝึกจิต      คิดใดใด     ไปทางดี

เด็กพวกนี้       กว้างไกล     ใจเบิกบาน

                  ##

เด็กวันนี้...ย้อนอดีต

ข้อคิดวันนี้..."วันเด็ก" 2555(14-01-55)

ดูเด็กไทย      สมัยนี้            มีให้คิด

ย้อนชีวิต       ตัวเรา            นานหนักหนา

เมื่อเป็นเด็ก    เหนื่อหนัก     ทุกเวลา

สร้างสู้มา      อดออม         ยอมสู้งาน

ขอเด็กไทย     รุ่นใหม่    ได้เรียนรู้

เหนื่อยเป็นครู สู้ลำบาก       ใช่ขวากหนาม

แบ่งเวลา        ศึกษา          เรื่องดีงาม

ฝึกจิตตาม      รู้อยู่             สู่สิ่งดี ##

              *****

บ่น กับ บอก แยกออกไหม

บ่น เป็นการพูดตำหนิในสิ่งที่ผู้พูดไม่ถูกใจ ด้วยจิตมี"โทสะ" ซึ่งบ่นมาก ก็มีโทสะมาก

บ่นไม่มากนักก็มีโทสะปนอยู่ไม่มาก  ตามส่วน สังเกตได้จาก"น้ำเสียง" ที่ออกพูดออกมา

 ทำให้คนใกล้ชิดหรือผู้รับฟัง มีโทสะ (อาการไม่ชอบ) ไปด้วย

บอก เป็นการพูดที่ชี้แนะ แนะนำ หรือให้ความคิดเห็นด้วยความปรารถนาดีกับผู้รับฟังนั้น

ด้วยจิตที่มีเมตตา สังเกตได้จาก น้ำเสียง ท่าทาง คนฟังรู้สึกอบอุ่นและยอมรับการแก้ไข

ด้วยจิตที่ดีตอบ 

          ปุถุชน และกัลญาณชน   มักจะพูดชนิด "บ่น" เสียมากกว่า "บอก" 

         อริยะชน  จะพูดด้วยการ "บอก" ไม่ใช่ "บ่น" 

          ด้วยเหตุนี้ ก่อนจะพูดใด ๆ ให้รู้เท่าทันจิตที่คอยสังขาร ถ้ารู้เร็วไว  (สติที่ฝึกไว้ดี) จะช่วย

ให้เราปรับอาการบอก ได้ มากกว่า บ่น 

สงบใจ...ใช่หนีคน

# แม้จะหนี ใครใคร ให้ไกลมาก

เบื่อลมปาก ลีลา มาเยาะหยัน

เบื่อคนโน้น รำคาญคนนี้ ทุกวี่วัน

คนใกล้กัน จุกจิกใจ ไปไกลดี

# คงสงบ ลงบ้าง เมื่อห่างที่

ไกลพวกนี้ จิตทุกข์ จะสุขขี

กลับฟุ้ง ติดตามใจ ทุกนาที

จิตเรามี ตามตน ไม่พ้นกาล

#ให้สงบ ในจิต ใช่คิดจาก

ใช่กายพราก หลีกหลบ ไม่คบสาน

ควรฝึก"รู้" ดูทันคิด จิตชำนาญ

รู้ตัว “มาร” ในจิตใจ ใช่ไกลคน...@

              ****

ความเงียบ...ครูสอนใจ

ข้อคิดวันนี้....3-10-54

ความเงียบและอยู่กับตนเอง เป็นครูสอน"ใจ" เราได้ดี

 รู้สึกใด ๆ เกิดขึ้น เราจะชอบ  หรือ ไม่ชอบ ให้อ่านดู( รู้สึก)มาที่ใจของเราเสมอ

 รู้สึก(เห็น)อาการ"ดิ้น"   ของใจ

ดู(รู้สึกเห็น) มันเกิด และดับไป    
 เราสงบขึ้น ๆ  

 ช่างเขา   อ่านใจของเรา

 นี้คือ"มรรค" (ทางไปสู่การพ้นทุกข์) 

ทำเองได้เอง

 รู้ไดด้วยตนเอง

 "ความสุขอยู่ที่เราทำ หาใช่อยู่ที่คนอื่นทำให้เรา"
ความสุขอยู่ที่ "เราได้" ไม่ใช่แค่"เรารู้" 

                           *****

ข้อคิดจาก...น้ำท่วมหนัก

ข้อคิดวันนี้(2)........11-10-5​4

***เห็นน้ำท่วม ได้เห็น"น้ำใจ" เห็นทุกข์ภัย ในวัฏฏะ

   

           แล้วในที่สุด เมื่อน้ำท่วมมาอย่างรวดเร็ว เห็นคนต้องหนีเอาชีวิตรอดไปก่อน​สมบัติทั้งหลายต้องทิ้งเอาไว้ ห่วงมาก เสียดายมาก จะทุกข์ซ้ำทับทวี

เหมือนกับวันหนึ่ง...เราต้องทิ้​งร่างของเราเอาไว้ ยามเมื่อจะสิ้นใจ(ตาย)

ก็ไปแต่"ใจจิต" ส่วนของอื่น ๆ(แม้แต่ร่างกาย) ที่เหน็ดเหนื่อยหนักหนา ประคบประหงม มาทั้งชีวิ​ต ก็ต้องทิ้งเอาไว้

แท้จริงชีวิตคนเราก็แค่นี้แหละ

.....ปลง ปล่อย วาง (วางที่จิตปรุง จิตยึด จิตผูก ใจพันธนาการ  ฯลฯ) )

เตรียมกาย เตรียมใจกันไว้

เราต้องเตรียม"ทิ้ง" เพื่อต้องพราก จาก ทุกสิ่งอย่างแน่นอน

ทั้งรู้ตัวก่อน และ อย่างฉับพลันทันใด(ตายโหง ตายแบบขาดสติ )

เราต้องเตรียม ใจ ให้ได้ก่อน มิใช่รอวันนั้นมาถึง แล้วจะมา ทำใจ มันไม่ง่ายหรอก

 เหมือนรอให้น้ำท่วมก่อน.....แล้​วจะมาหัดว่ายน้ำ ฉันนั้น

     น้ำท่วม ...คราวนี้

 แสดงให้เห็นถึง "ความเป็นธรรม" ของน้ำ

 น้ำไม่เลือกท่วมเฉพาะคนจน เท่านั้น (((( (ไม่เหมือนกับการกระทำของคน
ที่เห็นอยู่

 จนหรือรวย น้ำก็ไปท่วมได้เท่าๆ กัน

 แม้จะกั้น....เอาไว้สักเพียงใด

 ในที่สุดแล้ว ...

 ท่วม...ร่วมกัน

ยิ่งรวยมาก ยิ่งสะสมของเอาไว้มาก หรือ มีธุรกิจใหญ่มาก

ยิ่งเสียหายมากกว่า คนจน หรือคนธรรมดา ๆ

เหลืออยู่แต่ว่า....

ใครได้ฝึกฝนความอดทนไว้ได้มากกว​่ากัน

 เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็หายไป

คือ อาการของจิตที่ได้ฝึกไว้ได้ผลดี​แล้ว

 อะไร ๆ จะเกิด ใจฉันก็ยังปกติ 

คือสุดยอดของ"ธรรม" ที่เป็นผลแล้ว

                *******